நான், குடும்பம், ஊர்
- இவை மூன்றும் ஒன்றே. ஒன்றின் மூன்று பகுதிகளாகும். எதை நாம் நாமாகக் கருதினாலும் கருதலாம். ஆனால் எதுவும் பிரிந்து போகாது.
- பொதுவாக மனிதன் சுயநலம், ‘நான்‘ என்றே வாழ்வான். அவன் கோணத்திலே குடும்பத்தையும், ஊரையும் கவனிப்பான். குடும்பமும், ஊரும் தனக்குச் சேவை செய்ய வேண்டுமென முழு மூச்சுடன் வேலை செய்வான்.
- நேரம் வரும்பொழுது குடும்பத்திற்குப் பணிவான். பெரிய நேரம் வந்தால் ஊரை மீற முடியாது. ஊர் என்பது ஜாதியாகவுமிருக்கும்.
- ஊர் நிர்ப்பந்தப்படுத்தாத நேரம், குடும்பம் கண்டுகொள்ளாத நேரம், தன் சுயநலத்தின் சுயரூபமாக ஊர்வலம் வருவான்.
- அகந்தை என்பது ஜீவாத்மா. ஜீவாத்மா என்பது பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மா. அதுவே பரமாத்மா என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம்.
- மனிதனுக்கு ஜீவாத்மா என்று ஒன்றிருப்பதே தெரியாது. மனிதனாகவோ, அகந்தையாகவே வாழ்பவன் அகந்தையை இழந்து ஜீவாத்மாவாகிறான்.
- ஜீவாத்மா என்று தன்னையறிந்து ஜீவன் முக்தனானாலும், அவனுக்குப் பிரபஞ்சம் நினைவு வருவதில்லை. பிரபஞ்சம் வழியாகவே, தான் அகங்காரமானதையும் நினைப்பதில்லை. தன் ஆத்மாவுக்கு மோட்சம் தேடி பரமாத்மாவை அடைகிறான்.
- சிருஷ்டியில் பரமாத்மா, பிரபஞ்சமாகி, அகந்தையான ஜீவாத்மாவாகிறது.
- தன்னைக் குடும்பத்திலிழந்தவன் நல்லவன்.
- தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் ஊரில் இணைத்தவன் ஊருக்குப் பெரியவன்.
- அவன் ஊரை ஆள்வான். நல்லவனாக இருப்பான். ஊர் அவன் ஆள்வதை நாடும், விரும்பும்.
- அகந்தை அழிந்தால் ஜீவாத்மாவாகிறது. ஜீவாத்மா தன்னைப் பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மாவாகப் புறத்திலும், அகத்திலும் கண்டு, அதன் மையத்தில் பரமாத்மாவைக் காண்கிறது.
- மனிதன் சுயநலமின்றி குடும்பத்திற்கு உழைப்பதும், தானும், தன் குடும்பமும் ஊருக்குச் சேவை செய்யும்பொழுது அதைவிட தனக்குத் தான் செய்யும் பெரிய சேவையில்லை என்பது தெரிகிறது.
- அகந்தை ஜீவாத்மா பரமாத்மா ஜீவாத்மாவினுள் பரமாத்மா என்ற கட்டங்கள் பரிணாமத்திற்குரியவை.
- அவை சுயநலமற்றவை.
- ஜீவாத்மா தான் மட்டும் மோட்சம் பெறுவது அதன் கடைசி சுயநலம் என்கிறார் பகவான்.
- ஈஸ்வரன் எல்லாக் காரியங்களும் அவனிஷ்டப்படி நடக்க வேண்டும் என்பதால் அவனே பெரிய சுயநலமி. அதனால் சுயநலத்தை நாம் கண்டிக்க முடியாது என்கிறார்.
- அகந்தையற்ற பார்வைக்கு உலகம் சமுத்திரமான சக்தியாகக் காட்சியளிக்கும்.
- நமக்கு சமுத்திரம் பொருட்டல்ல. சமுத்திரத்திற்கு நாம் முக்கியம்.
- நாம் நம் வாழ்வை சமுத்திரத்தின் கையில் ஒப்படைத்தால் நம் வாழ்வுக்கு சமுத்திரத்தின் முழுத் திறன் வரும்.
- நெடுநாள் கழித்துப் பிறந்த குழந்தைக்குக் குடும்பத்தில் அனைவரும் முழு ஆதரவு தருவதுபோல், நம் வாழ்வு இறைவனால் நடத்தப்படும்..
- ஓரளவுக்கு நாம் நம் வாழ்வை குடும்பத்திடம் ஒப்படைக்கிறோம்.
- ஒரு குழந்தை குடும்பமில்லாமல் வளராது, உயிரோடிருக்காது.
- குடும்பத்தில் எவரும் கவனிக்காமல் ஒரு குழந்தை வளர்ந்தால் அது எப்படியிருக்கும்?
- நாம் சமூகத்தைப் பல விஷயங்களிலும் நம்பியிருக்கிறோம்.
- நாம் பயன்படுத்தும் எல்லாப் பொருள்களும் சமூகம் நமக்காக உற்பத்தி செய்வதாகும்.
- சமூகத்தில் மேல் மட்டத்திலுள்ளவர் செல்வாக்கு நமக்குத் தெரிகிறது.
- சமூகத்தின் உச்சியிலுள்ள அனைவரும் நம்மை முன்னுக்குக் கொண்டு வரப் பாடுபட்டால் நாம் எவ்வளவு உயர முடியுமோ, அந்த அளவுக்கு சமூகத்தை நாம் மனதால் ஏற்றுக் கொண்டால் முன்னேறலாம் என நமக்குத் தெரியாது.
- நாம் மூச்சு விடும் காற்று பூமாதேவியின் ஆடை.
- நாம் பூமாதேவியின் மீது நடந்து செல்வதை அவள் நம் அரவணைப்பாக ஏற்கிறாள்.
- நாம் அதுபோல் பூமாதேவியையோ, சமூகத்தையோ மனதால் அறிவதில்லை.
- எந்த அளவுக்கு நாம் பூமியின் பகுதி, எந்த அளவு சமூகத்தின் பகுதியென மனதால் அறிந்து, உணர்ந்து, ஏற்றுக்கொண்டால், மனிதனுக்கு அளவுகடந்த முன்னேற்றம் உண்டு.
- இன்று உலகிலுள்ள அவ்வளவு கல்வியும் நமக்குப் பாடமாக, செய்தியாகக் கிடைக்கிறது.
- உலகம் நம்மை ஏற்ற அளவுக்கு நாம் உலகை ஏற்றால் நாம் பெறும் முன்னேற்றம் அளவு கடந்தது. உலகின் உச்சியிலிருப்போம்.
- அரசியல் நமக்கு அளித்துள்ள உரிமை, வியாபாரம் நமக்கு வழங்கும் பொருள்கள், சமூகம் கொடுக்கும் வசதிகள் என்ன என்று அறிந்து அதே அளவுக்கு நாம் மலர்ந்து, மனம் உவந்து சமூகத்தை மனதால் ஏற்றால், நாம் இன்றுள்ள நிலையில் இருக்கமாட்டோம்.
- மனிதனுடைய ஆயுள் முடிய அவனுடைய சம்மதம் தேவை. மனிதனாகிய ஜீவாத்மா முடிவு செய்யாமல் உயிர் உடலை விட்டுப் பிரியாது என்கிறார் ஸ்ரீ அரவிந்தர்.
- மேலும் பரமாத்மாவின் உத்தரவும் தேவை.
- பரமாத்மாவும், ஜீவாத்மாவும் சம்மதிக்காமல் உயிர் உடலை விட்டுப் போகாது.
- எந்த சிறு காரியத்திற்கும் பிரபஞ்ச சட்டம் இதுவே.
- ஜீவாத்மாவும், பரமாத்மாவும் ஆத்மாவின் இருமுனைகள் என்பதால் ஒன்று சம்மதப்பட்டால் இரண்டும் சம்மதப்படுவதாக அர்த்தம்.
- உலகிலும், பிரபஞ்சத்திலும் உயிருடையது ஆத்மா மட்டுமே.
- மற்ற அனைத்தும் ஆத்மாவுடன் தொடர்பு கொள்வதால் உயிர் பெறுகின்றன.
- ஆத்மாவின் ஒரு முனை பிரம்மம். அடுத்த முனை வாழ்வு.
- ஆத்மா அறிவாலும், அறிவின் திறனாலும் செயல்படுகிறது.
- பிரம்மமே முதல், அதுவே முடிவு என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம்.
- மேலிருந்து கீழே வருவது சிருஷ்டி, கீழிருந்து மேலே போவது பரிணாமம்.
- இவற்றிடையே வீச்சுடனிருக்கின்றன. ஆயிரம் இடங்கள் அனந்தமான வலது பக்கம் போவது சமூகத்தில் சிறப்புடன் வாழ்வது.
- மனிதன் தானுள்ள இடத்திலிருந்து மேலே போகலாம், கீழே போகலாம், வலது பக்கமோ, இடது பக்கமோ, எந்த பக்கமோ முடிவில்லாமல் போகலாம்.
- இது பிரம்மத்தின் சுதந்திரம், மனிதன் பிரம்மம் என்பதால் அவன் பெற்ற சுதந்திரம்.
- தவம், துறவறம், மோட்சம் மேலே போவது. உள்ளதுபோய் சீரழிந்து அவல வாழ்வில் ஒதுக்கப்பட்டு ஜடமாவது கீழே போவது, இடது பக்கம் போவது சமூகத்தில் தவறான செல்வத்துடன் வாழ்வது. இதுபோல் மனிதனுக்குரிய பாதைகள் முடிவற்றவை.
- உள்ளே போய் மேலே போவது பரிணாமம். சத்திய ஜீவனாவது.
- ஆண்டவனும்,. அன்னையும் மனிதன் சுதந்திரத்தில் குறுக்கிடுவதில்லை
- ஆத்மா அறிவால் உணர்ந்து திறனால் செயல்பட்டால் எதையும் சாதிக்கும்.
- உணர்வது அருள், செயல்படுவது சாதனை.
- அருள் தன்னை அன்னையாக நாடுவதை அறிவது பேரருள்.
- நல்லவனும், கெட்டவனும், தோல்வியடைபவனும், வெற்றியடைந்தவனும், தன் இச்சைப்படியே சாதிக்கிறான்.
- மறைந்த பிரம்மம் மறந்தது ஜடம். நினைவுபடுத்துவது அருள். ஏற்பது அறிவு. நடப்பது யோகம்.
- ஆத்மா அசைந்தால் அனைத்தும் அசையும்.
- ஆத்மா அசைக்காதது இல்லை.
- ஆத்மா அறிவால் எதையும் அசைக்கும்.
மனிதன் விரும்பினால் எதையும் சாதிப்பான் என்பது ஆத்மாவின் தத்துவம்.
- திருவுருமாற்றமும், சரணாகதியும் பூரணயோகத்திற்கேயுரியவை.
- பிரம்மத்தின் முழுமை, லீலை, பிரம்மம் சிருஷ்டியில் அசுரனாக இருப்பது ஆகிய ஐந்து அம்சங்களும் பூரண யோகத்திற்குரியவை.
- ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் நமக்குப் பெற்றுத் தரும் குணம் உண்டு.
- இந்த ஐந்து அம்சங்களையும் சேர்த்துத் தருவது அடக்கம்.
- அடக்கமானவர் ஒருவரையே நான் அறிவேன். அது ஸ்ரீ அரவிந்தர் என்றார் அன்னை.
- அடக்கம் ஆலகாலத்தை அமிர்தமாக்கும்.
சரணாகதி
- எதிரிக்குப் பணிவதை நாம் சரணாகதி என்று கூறுவதில்லை.
- சரணாகதி என்பது ஒரு செயல் என்பதை விட ஒரு மனநிலை எனலாம்.
- எந்த காரியத்திற்காக நாம் சரணாகதியை மேற்கொண்டாலும், சரணாகதி அப்பலனை முடிவான பலனை முதலிலேயே தரவல்லது.
- முடிவான பலனை செயலை ஆரம்பிக்கும் முன் முதலிலேயே தரும் மனநிலை சரணாகதி.
- முடிவான பலனை முதலிலேயே தரும் முடிவுக்குரிய மனநிலை சரணாகதி.
- அடக்கத்தால் சரணாகதி பலிக்கும். சரணாகதி அடக்கவுணர்வைத் தரும்.
- மனம் எதை ஏற்கிறதோ, அப்பலனை இதுபோல் தரவல்லது சரணாகதி.
- கார் டிரைவரும், பியூனும் மந்திரிகளானது சரித்திரம்.
- அவர்கள் மனம் ஆசையால் நாடியதை சந்தர்ப்பம் அவர்கட்குத் தந்தது.
- அவர்கள் மனம் எதையும் நாடலாம் என அவர்கட்குத் தெரியாது.
- ஆசையால் நாடினால் திறமையால் பலிக்கும்.
- ஆசையின்றி நாடினால் அருளால் பலிக்கும்.
- எதையும் நாடலாம் என்பது மனித நிலை என உலகம் அறியாது.
- ஸ்ரீ அரவிந்தர் பிரம்மத்தை பூமாதேவிக்காக கேட்ட வரம் பெரியது. அந்த வரம் கிடைத்துவிட்டதால் மனிதன் எதையும் நாடலாம்.
- எதையும் மனிதன் நாடலாம், அது பலிக்கும் என்றாலும் எதையும் நாடாத மனப்பான்மை போற்றத்தக்கது.
- எதையும் நாடாத மனம் அன்னையை நாடுவது முறை.
- அன்னையை மனம் நாடினால் அன்னை எதைத் தருவார்?
நமது உச்சகட்ட ஆசையைப் பூர்த்தி செய்வாரா?
நம்மால் பெறக்கூடிய அதிகபட்சத்தைத் தருவாரா?
உலகத்தின் அதிகபட்சத்தைத் தருவாரா?
இவற்றையெல்லாம் அன்னை தருவதை நாம் கண்டுள்ளோம்.
அன்னை அவரவர் மனநிலைக்கேற்ப, சந்தர்ப்பத்திற்கேற்ப தருகிறார்.
ஆனால் அன்னை தன் உச்சகட்டவரத்தைத் தர விரும்புகிறார்.
தருவதை எதிர்பார்ப்பது சரணாகதியில்லை.
எதையும் எதிர்பார்க்க முடியாத மனநிலை சரணாகதிக்குரியது.
That surrender is an end itself..
சரணாகதியை சரணாகதிக்காகவே செய்வது முறை.
அதுவே அன்னை விரும்பும் சரணாகதி.
அந்த சரணாகதி எந்தப் பலனையும் தரவல்லது.
- அதுவே திருவுருமாற்றத்தைத் தரும்.
- திருவுருமாற்றம் முடிவானது.
- முடிவான திருவுருமாற்றத்தை முதற் பலனாகத் தரும் சரணாகதி அடக்கத்திற்குரியது.
திருவுருமாற்றம்
- இது உலகத்திற்கும், யோகத்திற்கும் புதிய கருத்து.
- சச்சிதானந்தம் உலகமானது சிருஷ்டி. சிருஷ்டி சச்சிதானந்தமாவது பரிணாமம்.
- எனவே திருவுருமாற்றம் இன்றியமையாதது, தவிர்க்க முடியாதது.
- திருவுருமாற்றமின்றி திருவுள்ளம் பூர்த்தியாகாது.
- பிரம்மம் உலகமாயிற்று.
- உலகினுள் பிரம்மம் ஒளிந்துள்ளது.
- ஒளிந்தது தன்னைத் தானே கண்டுபிடிப்பது லீலை ஆனந்தம்.
- பிரம்மம், சச்சிதானந்தமாகி உலகமாயிற்று.
- சச்சிதானந்தம் ஆன்மாவாகி உலகை சிருஷ்டித்தது.
- ஆன்மா ஜடமாகி உலகம் உண்டாயிற்று.
- ஆன்மா 12 அம்சமாகி எதிராக மாறி உலகமாக இருக்கிறது. மௌனம், அமைதி, அனந்தம், கடந்தது, சத்தியம், நன்மை, ஐக்கியம், ஞானம், சக்தி, அன்பு, அழகு, சந்தோஷம் என்ற ஆன்மாவின் 12அம்சங்களும், செயல், அசைவு, வலி, காலம், பொய்மை, தீமை, பிரிவினை, அஞ்ஞானம், இயலாமை, வெறுப்பு, விகாரம், துன்பமாக தலை கீழே மாறின.
- மீண்டும் இவை ஆன்மாவின் அம்சங்களாக மாறுவது திருவுருமாற்றம்.
- அப்படி மாறுவது, பரிணாமம், லீலை.
- அப்படி மாறினால் ஆன்மா சிறக்கும்.
- வளராத ஆன்மா வளரும் ஆன்மாவாக, சைத்திய புருஷனாக மாறும்.
- அமைதியான ஆனந்தம், ஆர்ப்பரிக்கும் ஆனந்தமாக மலரும். (Static Bliss becomes active Delight)
- இந்த 12 அம்சங்களும் பரிணாமத்தால் முதலிலிருந்ததை விட உயர்ந்ததாக மாறும்.
- தெய்வங்களுக்கு உடலில்லை. அதனால் இடைவிடாத நினைவில்லை என துர்கை அன்னையிடம் கூறினார்.
- மேல் லோகத்தின் ஆனந்தம் நிலைக்காது. அதற்கு நிலையான தன்மையைத் தருவது உடல் என பகவான் எழுதியுள்ளார்.
- சச்சிதானந்தம், பூலோகத்தில் திருவுள்ளத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் பொழுது தன் நிலையில் எல்லா வகைகளிலும் உயர்கிறது.
- கண் தெரியாத ஹெலன்கெல்லர் முயன்று மாறினால் பிரசித்தி பெறுகிறார்.
- உடல் ஊனமுற்றவர் திருவுருமாறினால் உலகத்தில் முதன்மை பெறுவார்.
- ஒதுக்கப்பட்டவர், தாழ்த்தப்பட்டவர் திருவுருமாறினால் நிலை உயர்வதுடன், உலகின் உச்சகட்டத்தை எட்டுவார்.
- திருவுருமாற்றம் என்பது குறையைப் போக்குவது, குறையை நிறைவாக்குவது என்பதில்லை. நிறையை பெருநிறைவாக்க இறைவன் எதிராக மாறி, மீண்டும் பழைய நிலைக்கு உயர்ந்து எழுவது திருவுருமாற்றம். அந்த ஆனந்தமே லீலையின் ஆனந்தம்.
- திருவுருமாற்றம் மூன்று நிலைகளுடையது,
– முதல் நிலை மனம் சைத்திய புருஷனாவது.
– இரண்டாம் நிலை சைத்திய புருஷன் ஆன்மீகமயமாவது.
– மூன்றாம் நிலை சத்திய ஜீவியத்தில் ஈஸ்வரனாவது.
திருவுருமாற்றத்தின் கரு உள்ள நிலையை விஷமான நிலையை விருப்பமாக ஏற்பது. ஏற்பதற்கு மனதில் உண்மையும், அடக்கமும் தேவை.
அசுர, தீயசக்திகள் – Hostile Forces
- சிருஷ்டிக்கு முன் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட கடவுள்கள் அசுரர்களாயினர் என்பது தத்துவம், பொய், மரணம், இருள், நாட்டின் தலைவன், என்ற 4 அசுரர்களாயினர்.
- அவர்களிருவர் அழிந்துவிட்டனர் என்கிறார் அன்னை.
- அவர்கள் மீண்டும் சத்தியம், அமரவாழ்வு, ஜோதி, உலகத் தலைவர்களாக வேண்டும்.
- மனிதனில் 99% தீயது என்கிறார் பகவான்.
- நாம் அவ்வசுரன், அந்த தீமை, இருள், மரணம், விகாரம், வேதனை என உள்ளுணர்வால் அறிய வேண்டும். அறிந்ததை ஏற்கும் அடக்கம் தேவை.
- மனம் எண்ணத்தாலானது. எண்ணமே தீமை என்கிறார் அன்னை.
- எண்ணம் எனில் கெட்ட எண்ணம். எண்ணம் நல்லதாக இருக்க முடியாது என்கிறார் அன்னை.
- எண்ணம் கெட்டது, உணர்ச்சி தீமை, உடலின் உணர்வு அசுரனுடைய உணர்வு என அறிவதும், அறிந்ததை ஏற்கும் மனப்பான்மையும் அடக்கத்தால் மட்டும் வரும்.
- உள்ளேயுள்ளது அனைத்தும் ஆலகால விஷம் என்று தெரிந்தவுடன், அடக்கம் தானே வரும்.
- வெட்கப்பட்டு அடக்கம் வந்தாலும் உயர்ந்த பலன் உண்டு.
- வெட்கம் ஞானமாகி, வெட்கப்படுவது அஞ்ஞானமெனமறிந்து வெட்கங்கெட்ட மனமுடையவனைப்போல், வெட்கத்தைக் கடந்த மனநிலை பெறவேண்டும்.
- இம்மனநிலை அடக்கத்திற்குரியது.