சுயநினைவு, Remenbrance
- பிரம்மம் உலகமாகி, உலகில் மறைந்ததை மறந்தது நினைவுக்கு வருவது சுயநினைவு.
- பிரம்மம் அசுரனாகி, உலகமாக இருப்பதால், பிரம்மம் நினைவுக்கு வருமுன் அசுரன் நினைவுக்கு வருவான்.
- அசுர குணத்தை அசுர குணமாக ஏற்பது பெரிய உண்மை.
- அசுர குணத்தை, அசுர குணமாக அறிவது அஞ்ஞானம்.
- பிரம்மம் அசுரனாயிற்று, அதனால் அசுர குணம் பிரம்மத்தின் குணம் என்றறிவது ஞானம்.
- நம்மிடம் தீயகுணமில்லை என்பது நாம் நம்மை அறியாதது.
- நம்மிடம் தீயகுணம் உண்டு என்று தெரிந்து வெட்கப்படுவது ஞானமில்லை.
- தீயகுணம் அசுர குணம், அசுரனாக இருப்பதால் அசுர குணமிருக்கிறது, அசுரன் என்பது பிரம்மத்தின் முன் நிலை. அசுரனைக் காண்பது பிரம்மத்தைக் காண்பதற்கு முன் கட்டம் என்பது ஞானம்.
- அசுரன் என்று நம்மை நாம் அறிந்து, அதுவே பிரம்மம் என்று அறிவது இன்று உலகிலிலில்லாத ஆன்மீக ஞானம்.
- ஆன்மீகம் அசுரனை ஒதுக்குகிறது, அழிக்க முற்படுகிறது.
- அசுரனை அழித்தால் பிரம்மத்தை அழிக்கிறோம் என்பது ஸ்ரீ அரவிந்த ஞானம்.
- தீமையை விலக்கினால் நன்மையை விலக்குவோம் என்கிறார் பகவான்.
- அசுரன் என்பதை அறிவதும், அறிவதை ஏற்பதும், ஏற்றதைத் திருவுருமாற்றுவதும் ஸ்ரீ அரவிந்தம்.
- மறைந்து மறந்த பிரம்மம், சுயநினைவு பெறுவதன் முதற் கட்டம் மனிதன் தன்னை அசுரன் என அறிவது. அடக்கம் அசுரனை ஏற்கும்.
பிரம்மம்
- பிரம்மம் என்பதை அனந்தன், அனந்தம் என்பது வழக்கம்.
- அனந்தம் என்பதும் ஒரு குணம் என்பதால் பிரம்மத்தை அனந்தம் என்றால் அதற்கு குணத்தைக் கற்பிக்கிறோம். அது சரியாகாது.
- வேறு சொல்லில்லாததால் அனந்தம், கடந்தது (Infinity,Eternity) என்று கூறுகிறோம்.
- கணிதத்திலும், தத்துவத்திலும் அனந்தம் என்ற கருத்துண்டு. அவை மனத்திற்குரிய கருத்துகள்.
- யோகம் வாழ்வு எனவும், உடலின் யோகம் எனப் பூரணயோகம் குறிக்கப்படுவதால், பிரம்மம், அனந்தம் என்பவை மனத்தில், வாழ்வில், உடல் எப்படி வெளிப்படுகின்றன என்று அறிதல் அவசியம். (Practical concept).
- பிரம்ம ரிஷி என்பவர்கள் கண்ட தரிசனங்கள் ஏராளம்.
- அவற்றை உண்டு என்று சகுணம் போலும், இல்லை என நிர்குணம் போலும் கண்டு சித்தி பெற்றனர்.
- சகுணமும், நிர்குணமும் ஈஸ்வரனின் இருபுறங்கள். ஈஸ்வரன் முழுமை. சகுணமும், நிர்குணமும் மனத்தின் பகுதியான பார்வைக்குரியவை.
- பிரம்மம் சிருஷ்டியின் ஆரம்பத்தில் சத் என்றாயிற்று. சத் என்பதை புருஷனாகக் கண்டோம். சத் என்பதற்கு முழுமையுண்டு என்றாலும் அதற்கு சிருஷ்டியில் முழுமையுண்டு. சிருஷ்டியைக் கடந்த நிலையில் சத் என்பது பகுதி, எதிரான பகுதி அசத். சத், அசத் இரண்டும் சேர்ந்த பிரம்மம் ழுமை என்றோம்.
- சத் புருஷன் என்பது ரிஷியின் பார்வைக்குகந்ததுபோல் பல கட்டங்களில் தெரியும். கடைசியான கட்டம் அக்ஷர பிரம்மம், அதற்கு மேல் புருஷன், புருஷோத்தமன், சத் என்ற நிலைகள் உள்ளன. பிரம்மம் ஒன்றே, பார்வை வேறு. பார்வைக்குகந்தது போல் தரிசனம் உண்டு என்றோம்.
நிலை எதுவானாலும் இரண்டாகப் பிரிந்து தெரியும். ரிஷியின் பார்வை மனத்தின் பார்வை. மனம் ஒரு பகுதியை மட்டும் காணும். அப்படி ரிஷிகள் கண்டவற்றை 7 வகையாகவும், 7 வகையை இரு பிரிவுகளாகவும் 14 நாம் இந்திய ஆன்மீகப் பொக்கிஷமாகப் பெற்றுள்ளோம். அவை:
| The immobile immutable Self அக்ஷர பிரம்மம் | The Self that becomes all things சத் புருஷன் |
| Nirguna Brahman The Eternal without qualities நிர்குணப் பிரம்மம் | The essence and source of all determinations and the dynamic essentials சகுண பிரம்மம் |
| The pure Featureless One Existence – ONE பரமாத்மா | The ONE who is the Many – Many – ஜீவாத்மா |
| The Impersonal அனந்த குணா | The infinite Person who is the source and foundation of all persons and personalities. |
| The silence void of activites புருஷன் | The Lord of Creations – The Word ஓம் |
| The Non-being அசத். | The Master of all works and actions சத் |
| The Ineffable சொல்லைக் கடந்தவன் The Unknowable அப்பாலுக்கப்பால் | That being known all is known |
- இந்த 14 தரிசனங்களும் பகுதியான மனம் கண்ட பகுதியான பிரம்மம்.
பிரம்மம் மேல் லோகத்திலும், சிருஷ்டியைக் கடந்த நிலையிலும், சிருஷ்டியில் பூலோகத்திலும் என்றும், எப்பொழுதும், எதிலும் முழுமையானது என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம்.
- பகுதிக்கு எதிரான முழுமையில்லை இம்முழுமை.
- இது பிரம்மத்தின் முழுமை. மனிதன் அறியும் முழுமையல்ல. பகுதிக்கு எதிரான முழுமையுமில்லை, எல்லா பகுதிகளும் சேர்ந்த தொகுதியுமில்லை என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம் பிரம்மத்திற்குக் கொடுக்கும் புது விளக்கம். இந்த விளக்கத்தை உடலும், ஜடத்திலும் அறிவதே பூரண ஞானம்.
- Life Divineஇல் இரண்டாம் புத்தகத்தில் இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இந்த தத்துவத்தை 12 வகையாகப் பிரித்து முழுமையை விளக்குகிறார்.
- வகுப்பில் கணிதம் நடத்தும் ஆசிரியரை மாணவர்கள் கணித ஆசிரியர் என்பர், அடுத்த வகுப்பில் ஆங்கிலமும், வேறொரு வகுப்பில் விஞ்ஞானமும் நடத்துகிறார். அவர் ஆசிரியர். எந்தப் பாடமும் நடத்தக் கூடியவர். ஒரு வகுப்பு மாணவர்க்கு அவர்களின் ஆசிரியர்.
- அவர் வீட்டிற்குப் போனால் ஆசிரியரில்லை, கணவன், தகப்பனார், தம்பி, மகன் என்ற நிலைகளுண்டு.
- அவர் ஆசிரியர் தொழிலிலிருந்து வியாபாரம், விவசாயம் என்ற மற்ற தொழில்கட்கும் போவதுண்டு.
- இவற்றை எல்லாம் கடந்து அவன் ஒரு மனிதன். அதையும் கடந்து ஆத்மா. முடிவாக அவர் பிரம்மம். பிரம்மம் என்பவரை கணித ஆசிரியரென மாணவர் உலகம் அறியும். அவரது முழுமை பிரம்மம். அதற்கும் கணிதத்திற்கும் உடன்பாடான தொடர்போ, எதிர்மறையான தொடர்போ மிகச் சிறியது. ரூபத்திற்கு ஆண்டவன் எதிரான அரூபி என்றால், அவன் ரூபம், அரூபத்திற்கு உட்பட்டவனாகிறான். அவனுக்கு குணம் உண்டு, எதிரான நிர்குணம் உண்டு. அவனே சத், எதிரான அசத்தும் கூட. அவன் வலியும், ஆனந்தமுமாவான். மௌனமும், நிசப்தமுமாவான். ரூபத்திற்கு எதிரான அரூபி என்பதால் மற்ற அம்சங்களில்லை என்றாகாது. பிரம்மத்திற்கு எல்லா அம்சங்களும், அவற்றிற்கு எதிரான
அம்சங்களும், அம்சமேயில்லாத நிலையும், நிலையைக் கடந்ததுமான அனந்தமும் உண்டு என்பதை இவ்வத்தியாயத்தில் 12 தலைப்புகளில் பகவான் நேரான அம்சத்தாலும், எதிரான அம்சத்தாலும், அம்சத்தைக் கடந்த நிலையாலும், நிலையாலும் வர்ணிக்க முடியாதபடியும் கூறுகிறார்.
| மௌனம் * செயல் | ஐக்கியம் * பிரிவினை |
| அமைதி * அசைவு | ஞானம் * அஞ்ஞானம் |
| அனந்தம் * அந்தம் | சக்தி * இயலாமை |
| கடந்தது * காலம் | அன்பு * வெறுப்பு |
| சத்தியம் * பொய்மை | அழகு * விகாரம் |
| நன்மை * தீமை | சந்தோஷம் * வலி, துன்பம் |
- இந்த வர்ணனையை முடிவற்றது, தீராதது (endless, boundless,finite, inexhaustible) என அறிவதும் பிரம்மத்தை அறிவதாகாது.
- எடுக்க எடுக்கக் குறையாது பிரம்மம், அக்ஷயபாத்திரம்போல் என்றால் புரியும்.
- எவ்வளவு சேர்த்தாலும் வளராது என்பது அதேபோல் எளிதில் புரியாது.
- குறைய முடியாததும், வளர முடியாததுமானது பிரம்மம்.
- குறைவதும், வளர்வதும் மனத்திற்குரிய நிலைகள். அதைக் கடந்த நிலையிது.
- குறைவதும், வளர்வதும் பகுதிக்குரிய நிலைகள்.
- குறை நிறைவானது பகுதி.
- நிறை குறைவாவது பகுதி.
- குறை நிறையானால் முழுமையல்லவா? அது பகுதியின் முழுமை.
- பிரம்மத்தின் முழுமை அசைவால் மாறாதது. பிரம்மத்தின் பகுதியே முழுமை.
பிரம்மத்திற்கு பகுதி, முழுமை என்பவையில்லை. அவை குணங்கள். பிரம்மத்தை பிரம்மம் எனலாம், முழுமை எனக் கூற முடியாது. அசைவால், அளவால், செயலால், குணத்தால், ரூபத்தால் மாற முடியாதது பிரம்மம். பிரம்மத்திற்குரியது பிரம்மம், குணமல்ல.
- இப்படி பிரம்மத்தை அறிவது பிரம்ம ஞானம்.
- நாமே இந்த பிரம்மம் என அறிவது சுயநினைவு.
- இந்த பிரம்மம் அதன் முன் நிலையில் ஆலகால விஷமாக இருக்கிறது.
- நானே அந்த விஷம், என்பதை ஏற்பதற்கு மனத்தில் உண்மையும், அடக்கமும், ஆன்ம விழிப்பும், பிரபஞ்சத்தை அறியும் திருஷ்டியும் வேண்டும்.
- பிரம்மத்தை அறிவது பிரம்ம ஞானம்.
- பிரம்மத்தை உணர்வது பிரம்ம ஆனந்தம்.
- பிரம்மத்தை பூவுலகில் காண்பது பிரம்ம திருஷ்டி.
- நாமே பிரம்மம் என உணர்வது பரிணாமத்திற்குரியது.
- அந்த பிரம்மத்தின் முழுமையை உலகில் காண்பதுபோல் உள்ளத்தில் கண்டால், முழுமையும், தீமை முழுமையாகவும் இருக்கும்.
- தீமை விலக்கப்பட வேண்டியதில்லை, திருவுருமாற்றப்பட வேண்டியது.
- திருவுருமாற்றம் மனிதனுக்குரியதல்ல. அன்னைக்குரியது.
- அன்னையைத் திருவுருமாற்ற அழைப்பது சரணாகதி.
- சரணாகதி அடக்கத்தால் வருவது.
- பிரம்மத்தின் முழுமையை அறிய அடக்கம் தேவை.
- அதன் முழுமை மனதில் எழ மனம் அடங்க வேண்டும்.
- பிரம்மம் ஆலகாலமாகக் காட்சியளிப்பதை ஏற்க, அறிய, அடக்கம் வேண்டும்.
- நாமே பிரம்மம் என்றபின், அடக்கம் பறந்து போகும்.
- நாமே பிரம்மம் என்ற பின் இருக்கும் அடக்கம், அடக்கமாகும்.
- சுயநினைவு அடக்கத்திற்குரியது.
- ஆலகாலமே நான் என ஏற்பது அடக்கம்.
- அதை என்னால் திருவுருமாற்ற முடியாது என்பது அடக்கம்.
- அதை மாற்ற அன்னையை நான் அழைக்க முடியும் என்றவுடன் அடக்கம் பறந்துபோகும்.
- அழைத்தவுடன் அன்னை ஆலகாலமாக இருப்பதை அமிர்தமாக மாற்றுமுன் நம்மை அன்னையாக மாற்றுகிறார்.
- இந்த மாற்றம் அடக்கத்தைக் கொடுக்காது.
- அடக்கமிருந்தால்தான் இம்மாற்றம் நிலைக்கும்.
- இம்மாற்றம் நிலைக்கும் மனநிலை சரணாகதிக்குரியது.
- இம்மாற்றம் ஏற்பட சரணாகதியை ஏற்கும் ஞானம் முடிவான ஞானம்.
- பிரம்மம், லீலை, அசுரன், திருவுருமாற்றம், சரணாகதி ஆகியவை அடக்கத்துள் அடக்கம்.
- ஸ்ரீ அரவிந்தரிடம் அந்த அடக்கத்தை அன்னை கண்டார்.
- மற்றவரிடம் காணவில்லை.
அடக்கம் பிரம்மத்தைக் காட்டி, சுயநினைவைக் கொடுத்து, ஆலகாலத்தை
அமிர்தமாக மாற்றும் சரணாகதிக்கு நம்மை உரியவராக்கும்.
******
விளக்கங்கள்
- சரணாகதி முடிவான பலனை முதலிலேயே தரும்.
நாம் ஒரு செயலை மனத்தால் நினைத்து பிறகு அதை கற்று உடலால் செய்கிறோம். மனம் நினைக்கிறது. புத்தகம் வாங்குவது எண்ணமாக மனதில் தோன்றுகிறது. உடல் கடைக்குப் போய் வாங்குகிறது. புத்தகத்தின் மீதுள்ள அக்கறை கடைக்குப் போகும் உற்சாகத்தைத் தருகிறது. இது நாம் செயல்படும் முறை.
மனம் என் எண்ணத்தை உணர்வாலும், உடலாலும் நிறைவேற்றுவதை நான் செயல்படும் முறையாகக் கொண்டுள்ளேன்.
சமர்ப்பணம், சரணாகதி எனில் மனத்தின் எண்ணத்தை ஆன்மாவுக்கும், அன்னைக்கும் தருகிறோம். மௌனமாக ஆன்மா மனத்தின் எண்ணத்தை எடுத்து அன்னையிடம் தருவது சமர்ப்பணம், சரணாகதி. அன்னையின் சக்தி சத்திய ஜீவிய சக்தியாகும். உண்மையில் அதையும் கடந்ததாகும். அங்கு காலம் இல்லை. அது காலத்தைக் கடந்த நிலை. காலத்தைக் கடந்த சக்தி எண்ணத்தை ஏற்று செயல்படுவதால் முடிவான பலன் முதலிலேயே வருகிறது. கடைக்குப் போகும் முன் அப்புத்தகம் வீட்டிற்கு வருவதைக் காண்கிறோம்.
2.அடக்கத்தால் சரணாகதி பலிக்கும், சரணாகதி அடக்கவுணர்வைத் தரும்.
நமக்கு திறமையுள்ள காரியத்தை செய்யப் பிரியப்படுகிறோம். அதை செய்யாமலிருக்க முடியாது. புதியதாக பெற்ற பயிற்சி எதுவானாலும் அதைச் செய்ய கை துடிக்கும். ஒருவர் கேட்கும் கேள்விக்குச் சரியான பதிலை எவரும் சொல்லாதபொழுது அதைத் தெரிந்தவரால் சொல்லாமலிருக்க முடியாது. மனம் அடங்காது. தன் திறமையை சரணம் செய்வது அருளைப் பொருளாக்கும் என்கிறார் அன்னை. சரணாகதிக்கு அந்த அடக்கம் தேவை. இறைவன் முன் நாம் துரும்பு என்பதே அடக்கவுணர்வு என்பது அன்னை விளக்கம். அந்த அடக்கமில்லாமல் சரணாகதியில்லை. இது எவ்வளவு சிரமம் என்பதை அறிய வேண்டுமானால், ஓர் எண்ணம் யார் கதவைத் தட்டுகிறார்கள் என அறியும் எண்ணம் மனத்தில் எழுந்தபொழுது அதைச் சரணம் செய்ய முயன்றால் சிரமம் தெரியும். அதைச் சரணம் செய்வது யோகத்தில் முதல் அடி எடுத்து வைப்பதாகும்.
3.மனம் எதை ஏற்கிறதோ அதைத் தரவல்லது சரணாகதி.
நாம் எதையும் அதிக சிந்தனையின்றி செய்கிறோம். படிப்பு எனில், நான் SSLC படித்திருக்கிறேன். 15 வருஷமாயிற்று. இனி எனக்கு வராது என்பவர் வராது என்பதை ஏற்கிறார். அவருக்கு அது பலிக்கிறது. Ph.D. எடுத்துவிட வேண்டும் என நினைப்பவருக்கு இது பலிக்கிறது.
சிறிய உத்தியோகம், பெரிய செல்வம், கற்பனைக்கெட்டாத பதவி ஆகியவற்றை எட்டியவர்களை நெருக்கமாகத் தெரியுமானால், அவர் மனம் ஏற்றது அதனால் அவருக்குப் பலித்தது என்பது தெரியும்.
- மனம் ஏற்காவிட்டால் நிச்சயமாகப் பலிக்காது.
- மனம் ஏற்றதால் மட்டும் பலிப்பதில்லை.
- மனம் ஏற்றால், திறமைக்கும், அதிர்ஷ்டத்திற்கும் ஏற்றவாறு பலிக்கும்.
- அன்பரின் மனம் ஏற்றால் திறமையிருந்தால் நிச்சயமாகப் பலிக்கும். திறமை இல்லாதவர்க்கும் பலித்ததுண்டு.
- ஒரு காரியம் பலிக்க மனம் ஏற்பது அவசியம்.
இது முதற் பகுதி. மனம் ஏற்றுப் பலிக்கும் காலத்தில் அதற்குரிய நேரத்தில் பலிக்கும். மனம் ஏற்றபின், சரணாகதியிருந்தால் உடனே பலிக்கும். எதுவானாலும் பலிக்கும் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. ஸ்ரீ அரவிந்தர் கேட்ட வரம் அளிக்கப்பட்டதால், நாம் கேட்பதெல்லாம் அதற்கு உட்பட்டது என்பதால், எதுவும் பலிக்கும். உடனே பலிக்கும்.